Nefici (deseret 𐐤𐐀𐐙𐐌𐐓𐐝 lub 𐐤𐐀𐐐𐐌𐐓𐐝) – w wierzeniach ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów) jedna z grup ludności zamieszkująca starożytny kontynent amerykański.
Mianem Nefitów zapisy w Księdze Mormona określają zasadniczo potomków Lehiego, wywodzących się od Sama, Nefiego, Jakuba czy Józefa. Wszyscy oni mieli opuścić Jerozolimę i udać się w podróż na kontynent amerykański około 600 roku p.n.e. Do tej grupy zalicza się także potomków Zorama, przyjaciela rodziny Lehiego. Wreszcie miano to przysługuje także tym, którzy uznali przywództwo Nefiego i podążyli za jego naukami, przy czym termin ten został rozszerzony i nabrał znacznie silniejszego wydźwięku religijnego. W tym sensie i znaczeniu Nefici odznaczać się mieli wiarą w Jezusa Chrystusa, w odróżnieniu od – również wywodzących się od Lehiego – Lamanitów. Dzieje Nefitów naznaczone miały być licznymi konfliktami i wojnami z Lamanitami właśnie. Jednym z kluczowych momentów nefickiej historii miało być nawiedzenie ich przez Chrystusa, który – wedle jednego z fundamentalnych wierzeń świętych w dniach ostatnich – odwiedził ich i nauczał wkrótce po swoim wniebowstąpieniu.