Historia budowy Projektantem obiektu był szwajcarski inżynier, wybitny specjalista w zakresie budowy zapór Alfred Stucky. Projekt powstał w 1954 r., budowę ukończono i zaporę oddano do użytku w roku 1958. Przy budowie pracowało do 1200 ludzi. Materiały budowlane (stal, cement, drewno) dowożono z Sierre, natomiast kruszywo – z moren lodowca Moiry, znajdującego się powyżej, w zamknięciu doliny. Cały beton wytwarzano na miejscu. Poza budową samej zapory w tym samym czasie wybudowano podziemną sztolnię, doprowadzającą wody ze zbiornika do elektrowni wodnej w przysiółku Mottec (1564 m n.p.m.) w sąsiedniej dolinie rzeki La Navisence, którą uruchomiono w roku 1959.
Charakterystyka techniczna Zapora betonowa, lekka, łukowa o podwójnej krzywiźnie, wzniesiona na podłożu ze skał metamorficznych. Wysokość zapory wynosi 148 m, długość korony 610 m. Korona muru zapory leży na wysokości 2250 m n.p.m. Grubość muru zapory wynosi od 34 m przy fundamentach do 7 m w koronie, a jego objętość 814,5 tys. m³. Posiada górny przepust przelewowy o maksymalnym przepływie 60 m³/s oraz upust denny o przepływie 55 m³/s. Wielkość przesączania wód przez zaporę (łącznie z przesiąkaniem przez podłoże) przy maksymalnym wypełnieniu zbiornika wynosi ok.