Ku południowemu wschodowi stoki Noirmont opadają bardzo łagodnie w kierunku miejscowości Saint-Cergue i Arzier, przyjmując formę nachylonego płaskowyżu, na którym niewysokie wzniesienia rozdzielane są płytkimi, bezodpływowymi, czasem podmokłymi obniżeniami krasowymi. Największa z takich ślepych dolin (Creux de Croue, 700 na 400 m, dno: 1360–1370 m n.p.m.), zabagniona, leży ok. 1,6 km na północny wschód od szczytu. Stoki te są w części pokryte lasami, w części – łąkami, wykorzystywanymi jako górskie pastwiska. Znajdują się na nich liczne osady pasterskie, najwyższa – L'Arzière (1444 m n.p.m.) - niespełna 500 m na południowy wschód od wierzchołka.
Ku północnemu zachodowi masyw Noirmont opada dość stromym, 400-metrowej wysokości stokiem ku dolinie Orbe. Stok ten, ciągnący się na przestrzeni blisko 3 km, nazywany Côte de Noirmont, aż po poziomicę ok. 1200 m n.p.m. (licząc od góry) jest prawie w całości zalesiony. Wyjątek stanowią przecinki, którymi poprowadzono kolej linową oraz narciarskie trasy zjazdowe. Najwyżej poprowadzony wyciąg ma górną stację na kocie 1547 m n.p.m., na południowy zachód od głównego wierzchołka Noirmont.