Dzięki państwowemu stypendium rozpoczęła naukę w Paryżu, m.in. u Nadii Boulanger, z którą się wkrótce zaprzyjaźniła. W Paryżu z początku występowała na pojedynczych koncertach, takich jak koncert Stowarzyszenia Młodych Muzyków Polaków, czy podczas salonu u księżnej de Polignac, po czym została zaangażowana do Opéra-Comique. Przełomem w karierze była entuzjastycznie przyjęta rola Melisandy w operze Peleas i Melisanda Claude’a Debussy'ego, którą Modrakowska wykonywała przez kilka sezonów. Francis Poulenc uznał śpiewaczkę za „idealną” Melisandę, według Tadeusza Przybylskiego była „jedną z najwybitniejszych odtwórczyń muzyki Debussy'ego”. W jej repertuarze znajdowały się także pieśni Duparca, Ravela, Chopina, czy Bacha. Poza występami w Paryżu dawała również koncerty w innych miastach Francji i za granicą: na początku lat 30. wyruszyła w tournée po Francji, Belgii, Holandii, Anglii, Luksemburgu, Hiszpanii, Włoszech i Portugalii.