Historycznie Laponczyków po norwesku nazywano "lapper" lub "finner" (czyli Finowie), natomiast po szwedzku "lappar", a w Finlandii "lappalaiset".
Ruchy emancypacyjne Lapończyków w XIX i XX wieku w Norwegii i Szwecji były krytycznie nastawione do określenia "lapp" używanego wobec nich przez władze państwowe. W 1918 i 1921 roku zjazdy Saamów wyraziły życzenie, by władze stosowały wobec nich określenie "samer", które odpowiadało temu, jak sami siebie określają w językach saamskich. Z tego powodu od lat 20. XX wieku w Rosji oraz w ostatnich dziesięcioleciach w krajach nordyckich zaczęto upowszechniać nazwy oparte na rdzennej nazwie Saami.
Współcześnie w Norwegii, Szwecji i Finlandii określenie "lapp" jest powszechnie uznawane na pejoratywne i odradze się jego stosowanie. W języku polskim nazwa „Lapończycy” została wprowadzona bez negatywnego kontekstu i nie ma wydźwięku negatywnego. Jednocześnie we współczesnych badaniach skandynawistycznych w Polsce – zarówno językoznawczych, jak i literaturo- i kulturoznawczych – przyjęło się używanie określeń "Saamowie" oraz przymiotnika "saamski". Także w polskiej przestrzeni publicznej używa się endoetnonimu „Saamowie”.