Pro Arte et Studio – (z łac. „sztuce i nauce”) – miesięcznik młodzieży akademickiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Historia i profil Tytuł ukazał się w marcu 1916. Redaktorem przez kilkanaście początkowych miesięcy był Edward Boyé. Na początku pismo było eklektyczne: estetyzujące i tradycjonalistyczne. Pomimo to już wtedy publikowali na jego łamach Jan Lechoń i Julian Tuwim. Jednak już w 1917 (miała wtedy miejsce rewolucja pałacowa w redakcji) profil pisma lekko się zmienił, zwiększyły się wpływy formującej się już wówczas grupy preskamandryckiej. W skład kierownictwa pisma wchodzili wtedy: Mieczysław Grydzewski, Jan Lechoń, Władysław Zawistowski, Zdzisław Dytel i Zygmunt Karski. W piśmie dominowały już dążenia, które później określiły skamandrycki model poezji. Po burzy spowodowanej publikacją Wiosny Tuwima i dalszych zmianach w składzie redakcji (od listopada 1917 do marca 1918) dominacja skamandrytów była już zdecydowana.