mały|Podział Mazowsza w latach 1442-1462 Siemowit VI (ur. 2 stycznia 1446, zm. 31 grudnia 1461 lub 1 stycznia 1462) – książę mazowiecki na Płocku, Rawie Mazowieckiej, Bełzie, Płońsku, Zawkrzu i Wiźnie w latach 1455–1461/1462 (do 1459 rządy w jego imieniu sprawowała regencja), od 1459 na ziemi gostynińskiej.
Siemowit VI był starszym synem księcia płockiego Władysława I i jego żony Anny oleśnickiej. W chwili śmierci ojca w 1455 r. małoletni, został wraz z młodszym bratem Władysławem II formalnym księciem Mazowsza Płockiego i ziemi bełskiej. Rządy te książęta sprawowali pod kuratelą regencji kierowanej przez biskupa płockiego Pawła Giżyckiego i Anny oleśnickiejO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895, s. 516..
Na początku 1459 r. w związku z osiągnięciem przez Siemowita VI wieku, w którym zgodnie z ówczesnym prawem mógł sprawować samodzielne panowanie, regencja złożyła formalnie swoje rządy, choć w praktyce zachowała realny wpływ na politykę młodziutkiego księcia.
Pierwszym samodzielnym krokiem Siemowita VI było zaprzysiężenie na zjeździe w Czerwińsku wspólnie księciem warszawskim Konradem III Rudym pokoju z Krzyżakami.