Jako wdowa samotnie opiekuje się trójką dzieci. Osiedla się przy ulicy Boissy-d'Anglas, gdzie też otwiera swój gabinet i rozpoczyna swoją specjalizację z pediatrii. W niedługim czasie jej gabinet zyskuje uznanie wśród francuskiej burżuazji, nie martwi się więc brakiem środków i klientów.
Prefekt Departamentu Sekwany wyznacza ją do prowadzenia szkoleń i konferencji naukowych wśród dyrektorów i pracowników żłobków i przedszkoli w dwudziestu dzielnicach Paryża.
W 1885 roku zakłada własny żłobek przy ulicy Nollet 83, w dzielnicy Batignolles, w którym umożliwia bezpłatną opiekę wszystkim dzieciom do trzeciego roku życia. Utrzymuje to miejsce korzystając z własnych środków finansowych. Żłobek odwiedziły takie osobowości jak Théophile Roussel czy żona Prezydenta Republiki Marie-Louis Loubet.
W 1891 roku, z polecenia ministra spraw wewnętrznych, wyjeżdża do Szwajcarii w celu zbadania organizacji i funkcjonowania tamtejszych żłobków i przytułków.
Kieruje czasopismem Hygiène de la femme et de l'enfant i jest autorką wielu książek o opiece i pielęgnacji dzieci.
Umiera zapomniana w nędzy i biedzie, prawie całkowicie niewidoma w wieku 79 lat, 30 listopada 1925 roku w Paryżu.
Odznaczenia Order Palm Akademickich (1875); Oficer instrukcji publicznych (1885); Kilkukrotna medalistka Wydziału Lekarskiego Paryża.