Używane w amatorskiej technice fotograficznej i filmowej statywy zbudowane są zazwyczaj z lekkich, teleskopowo rozsuwanych aluminiowych rurek (umożliwiających rozłożenie statywu na dowolnej – w zakresie zależnym od wielkości i konstrukcji statywu – wysokości) i nieskomplikowanej głowicy z pokrętłami umożliwiającymi ustabilizowanie jej w dowolnej pozycji. Często znajduje się w niej również przegub kulisty, pozwalający na obrót w dowolnej płaszczyźnie. Zwykle wyposażone są też w małą poziomicę, która umożliwia prawidłowe ustawienie statywu. Kamera lub aparat fotograficzny mocowane są do statywu za pomocą śruby 1/4"–20 (1/4 cala, 20 rowków na cal). Końcówki nóg statywu zazwyczaj mają założone gumowe kapturki antypoślizgowe.
Najprostsze statywy amatorskie umożliwiają ustawienie aparatu na wysokości regulowanej od ok. 0,3 do jednego metra nad podłożem, większe – do 140 cm i wyżej, zazwyczaj jednak do wysokości nie przekraczającej lub niewiele przekraczającej poziom oczu przeciętnego człowieka.