Do automatyzacji takiego procesu potrzebne jest stworzenie numerycznego modelu opisującego ich kształt. Fotogrametria używana też jest do celów dydaktycznych w edukacji anatomicznej.
Fotogrametria w paleontologii Poza standardowym sfotografowaniem i sporządzeniem ręcznych szkiców stanowiska, paleontolodzy sporządzają również cyfrowy model miejsca znalezienia skamieniałości. Szczególnie przydatna jest fotogrametria 3D, dająca naukowcom podstawy do wysuwania naukowych hipotez na temat budowy oraz funkcjonowania dinozaurów. Powszechnie wykorzystuje się fotogrametrię podczas dokumentowania stanowisk z tropami dinozaurów, gdzie istotny jest każdy detal (głębokość odcisku, oddalenie tropów względem siebie). Również już wykopane skamieliny można poddać analizie i przy pomocy programów komputerowych stworzyć model szkieletu. Dzięki przygotowanej symulacji paleontolodzy są w stanie odtworzyć m.in. sposób poruszania i zakres ruchów dinozaura, co z kolei może przynieść informacje np. o rodzaju spożywanego pokarmu.