W 1226 został profesorem teologii na macierzystym uniwersytecie, następnie (1236) przeorem w Lyonie, prowincjałem Rzymu (1240) i Francji (1244). W trakcie papieskiej elekcji 1241 był wysuwany jako kandydat na papieża. Podczas kapituły w Budapeszcie, 31 maja 1254, został wybrany generałem całego zakonu. Zrezygnował z funkcji 30 maja 1263 podczas kapituły w Londynie i powrócił do klasztoru w Valence, gdzie przebywał aż do śmierci. Przebywając już w Valence odmówił przyjęcia patriarchatu Jerozolimy. Klasztor opuścił tylko raz, na krótko, aby na prośbę papieża mediować w konflikcie między cystersami.
Zakon zawdzięcza Humbertowi kodyfikację liturgii dominikańskiej, która wykształciła się w XIII wieku, zaś w 1267 została zaakceptowana przez Klemensa IV.
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Bibliografia Humbert of Romans - Catholic Encyclopedia
Linki zewnętrzne Liturgia dominikańska po Soborze Watykańskim II na stronie KEP (autor: Mirosław Wylęgała OP) Msza dominikańska na stronie tercjarzy dominikańskich
Kategoria:Francuscy dominikanie Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy Kategoria:Francuscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1277