Obrona Wanu (, trans. Wani herosamard) – bitwa samoobrony ludności ormiańskiej z rejonu miasta Wan przeciwko władzom i armii Imperium Osmańskiego, dążącym do fizycznej eksterminacji Ormian zamieszkujących wilajet Wan w czasie ludobójstwa Ormian w 1915 roku. Kilku obserwatorów walk i późniejszych historyków tych wydarzeń doszło do wniosku, że rząd osmański rozmyślnie podżegał do zbrojnego oporu Ormian w mieście, a następnie wykorzystał lokalne powstanie jako główny pretekst do uzasadnienia rozpoczęcia deportacji i rzezi Ormian w całym imperium. Relacje świadków zgadzają się co do tego, że postawa Ormian w Wanie była wyłącznie obronna i poparta aktem oporu przed masakrą. Akcja samoobrony jest często opisywana w literaturze negującej ludobójstwo Ormian; wg słów Stefana Ihringa stała się „alfą i omegą pretekstu «militarnej konieczności»”, aby usprawiedliwić ludobójstwo i przedstawiać prześladowania Ormian jako uzasadnione.