Kościół, wraz z kilkoma okolicznymi domami, spłonął 23 czerwca 1881 roku, ok. godziny 9.30. Parafianom udało się ocalić z pożaru figurę Chrystusa Frasobliwego, tablicę z przykazaniami oraz stary ołtarz. Do czasu budowy nowej świątyni msze odprawiano na wolnym powietrzu, w budynku szkoły oraz prowizorycznej kaplicy cmentarnej.
Kościół murowany mały|left|Otto zu Stolberg-Wernigerode - fundator budowy kościoła|alt=Portret Ottona zu Stolberg-Wernigerode. Brodata postać zwrócona „en trois quarts” patrząca przed siebie, w kierunku lewego boku obrazu. Postać odziana w dziewiętnastowieczny, ciemny, elegancki strój z krawatem Budowę obecnego, murowanego kościoła w stylu neogotyckim rozpoczęto w roku 1882, niemal 200 metrów od dawnej świątyni przy starym cmentarzu i plebanii, na ziemiach podarowanych przez Andrzeja i Jana Renardów. Po dwumiesięcznych badaniach gruntu konieczne okazało się wzmocnienie fundamentów siedemdziesięciotonowymi słupami z szyn kolejowych. Pierwotnie budowa postępowała powoli w związku z małymi datkami, również ucierpiałych w pożarze parafian.