Według niektórych źródeł nazwa przełęczy w języku wachańskim oznacza „przełęcz tysiąca koziorożców”. Bronisław Grąbczewski, który w 1888 r. przeprawiał się przez Mintakę z Doliny Hunzy z powrotem na północ, mówi o dotarciu na „przełęcz Ming-teke (tysiąc kozłów), skąd miałem iść dalej w stronę Chin”. Inne źródła podają to samo znaczenie („the Pass of the Thousand Ibex”), ale język określają jako „lokalny” bez nazwania go, więc etymologia nazwy pozostaje niepewna. Wspominana jest także inna „lokalna” nazwa – Kirish – o znaczeniu ‘baranica’ (sheepskin coat), którą w wersji ‘Kershin’ podawała rosyjska mapa wojskowa pod koniec XIX w.
Położenie Przełęcz Mintaka leży w rejonie północno-zachodniego Karakorum, południowego Pamiru i wschodniego Hindukuszu, w grzbiecie działu wodnego oddzielającego zlewisko Morza Arabskiego od Azji Środkowej, w masywie zwanym od przełęczy Kilik – Batura Mustagh. Położona jest na granicy między terytorium Gilgit-Baltistan administrowanym przez Pakistan a chińskim regionem autonomicznym Sinciang, łącząc poprzez boczne doliny Dolinę Hunzy na południu z dolinami Korytarza Wachańskiego na północy. W odległości ok. 30 km na północny zachód leży przełęcz Kilik, a dalej granica z Afganistanem.