W 2004 roku brał udział w konferencji Mapryla w Belgradzie. Majja Vladimirovna Vsevolodova ponownie odezwała się w kwestii prezentacji, zadała pytanie, na które profesor nie był w stanie odpowiedzieć natychmiastowo: „Przykro mi, ale w tej chwili mogę mieć odpowiedzi, więc chciałbym pomyśleć o tym później”. Następnie podniosła głos, mówiąc: „Dlaczego nie teraz? To jest bardzo ważne. Musisz pomyśleć teraz i natychmiast odpowiedzieć!” Czekała na moją odpowiedź, więc desperacko próbowałem jej udzielić. Wtedy mój promotor, prof. Predrag Piper, przerwał dyskusję, być może, by mnie ocalić. Chociaż od tamtej pory nie miałem z nią osobistego kontaktu, często ją wspominam, gdy przemawiam, zadając sobie pytanie: Czy MV byłaby zadowolona z mojej wypowiedzi, gdyby była tutaj? Może nie." Tak się jej wtedy bałem, ale teraz mogę powiedzieć, że miałem szczęście poznać uczoną o tak szczerym i bezkompromisowym podejściu do stypendiów.
W latach 2003–2005 prowadził badania, uczył również kultury japońskiej na Uniwersytecie Warszawskim.
W 2008 roku odwiedził wejherowskie muzeum.