mały|Nagrobek Walentego Skorochód-Majewskiego na cmentarzu Powązkowskim Walenty Skorochód-Majewski (ur. w 1764 w Skorochodzie-Guzach, zm. 3 lipca 1835 w Warszawie) – polski historyk, językoznawca, archiwista, polityk i drukarz.
Życiorys W 1785 ukończył kolegium pijarskie w Warszawie i zaczął w nim pracować. W latach 1787–1789 pracował w sądownictwie, następnie jako prywatny nauczyciel. Od 1791 nauczał w Korpusie Kadetów. W powstaniu kościuszkowskim dowodził batalionem w stopniu kapitana. Odniósł ranę w bitwie pod Maciejowicami. Od 1797 pełnił obowiązki tłumacza i sekretarza w Komisji Trzech Dworów zajmującej się likwidacją długów Rzeczypospolitej Obojga Narodów i króla. Brał udział w odzyskiwaniu części archiwów polskich wywiezionych do Sankt Petersburga. Stał na czele Południowopruskiego Głównego Archiwum Krajowego, a w 1808 został pierwszym kierownikiem Archiwum Ogólnego Krajowego. Był członkiem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk, na forum którego wygłaszał wykłady z archiwistyki. W 1814 jako pierwszy w Polsce użył sformułowania nauki pomocnicze historii. Na polecenie Feliksa Łubieńskiego przetłumaczył na polski francuski kodeks handlowy.