W czasie wojny uratowała z warszawskiego getta swoją uczennicę Cecylię Bitter, wraz z synem. Po zakończeniu wojny powróciła do Warszawy i podjęła pracę nauczycielki w Szkole Gospodarczej, a następnie przeszła do Ministerstwa Aprowizacji, gdzie pracowała jako doradca d.s. wyżywienia ludności. Stamtąd została skierowana do Departamentu Żywienia Zbiorowego w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego. Była pierwszą redaktorką czasopisma Żywienie Człowieka, które później zmieniło nazwę na Żywienie Zbiorowe, a następnie na Przegląd Gastronomiczny. W 1959 przeszła na emeryturę.
Była autorką ponad 40 publikacji z zakresu żywienia zbiorowego. Jedną z najcenniejszych publikacji w jej dorobku była wydana po raz pierwszy w 1954 Książka kucharska, która została przetłumaczona na język angielski i czeski.
Zmarła 15 października 1964 w Warszawie. W 1987 została uhonorowana pośmiertnie medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Była mężatką, miała córkę Marię.