Dzięki wiedzy i umiejętnościom konstruktora, wydajność energetyczna przekładni osiągała 90%.
W 1909 Föttinger został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego na Politechnice Gdańskiej, gdzie zainicjował badania w dziedzinie mechaniki płynów, choć jego głównym obszarem pozostała budowa statków. Wykładał na niej do 1924, z krótką przerwą w czasie I wojny światowej, kiedy to ochotniczo pracował jako inżynier w stoczni wojennej w Kilonii. W 1924 objął stanowisko profesora zwyczajnego Politechniki Berlińskiej, pierwszego powołanego na katedrę mechaniki płynów i budowy turbin, które piastował do końca życia.
Zginął jako cywilna ofiara ostrzału artyleryjskiego w czasie bitwy o Berlin, trafiony odłamkami pocisku. Został pochowany na cmentarzu w Wilmersdorfie.
Osiągnięcia Föttinger uzyskał ponad 100 patentów na swoje wynalazki. Oprócz przekładni hydraulicznej (transfromatora Föttingera), która jest uważana za najważniejszy z nich, miał także wkład w badania nad napędem śmigłowym i wywarł wpływ na konstrukcję stworzonego przez Franza Kruckenberga napędzanego śmigłem pociągu wielkiej prędkości Schienenzeppelin.