W lutym 1931 został wybrany do Głównej Komisji Ziemskiej jako reprezentant małej własności.
Podczas II wojny światowej w początkach 1941 aresztowany przez Gestapo i uwięziony w Siedlcach, w czasie śledztwa był głodzony i pobity. Zwolniony 19 marca tego roku, zamieszkał w Warszawie. Został członkiem Zarządu Okręgu Warszawa Ziemska, kierownikiem Wydziału Wiejskiego i członkiem Wydziału Organizacyjnego Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego oraz Komendy Okręgu Narodowej Organizacji Wojskowej w dziale propagandy. Działacz oddziału warszawskiego Rady Głównej Opiekuńczej. 9 stycznia 1944 roku otrzymał mandat członka Rady Jedności Narodowej, jako jeden z trzech przedstawicieli SN. Ciężko chory powrócił w maju 1944 roku do Seroczyna i tutaj zmarł 12 czerwca. Został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.
Rodzina Był synem Marcina i Jadwigi z domu Kuśmierek. Miał brata Wacława, który był księdzem. W 1913 roku ożenił się z Florentyną z Murawskich, z którą miał synów: Stefana (ur. 1916, zm. 1939) żołnierza WP, Józefa Tadeusza (ur. 1922, zm. 2006) księdza biblistę, Jana Eugeniusza (ur. 1924, zm. 2013) inżyniera chemika i powstańca warszawskiego i Jerzego (ur. 1928) rolnika oraz córkę Marię Soszyńską (ur.