jako fizyk jądrowy (był świadkiem rozszczepienia uranu, przez co cały czas obawiał się skutków posiadania przez ludzkość tak niebezpiecznej broni, jak broń atomowa).
Od roku 1940 pracował w swojej ojczyźnie jako profesor fizyki na uniwersytecie, jednakże z tego stanowiska usunięto go po dojściu do władzy faszyzującego dyktatora Juana Peróna. Zajął się wtedy wyłącznie literaturą i publicystyką. Współpracował m.in. ze znanym pismem La Nación. Pierwsze uznanie zdobył za zbiór esejów filozoficzno-społecznych Uno y el universo (ukazał się w roku 1945), w których, wedle jednomyślnego zdania krytyki, dowodził, że nauka nie wystarcza, by odnaleźć odpowiedź na dręczące człowieka pytania egzystencjalne.
Wielką sławę przyniosła mu także powieść Tunel. Jego sława pisarska rozniosła się po całym świecie za sprawą boomu na literaturę latynoamerykańską, który rozpoczął się w latach 60. XX wieku.
W roku 1984 zdobył Nagrodę im. Cervantesa, zaś w 1987 Legię Honorową. Mieszkał w Santos Lugares. Uniwersytet de Rosario przyznał mu w roku 1991 doktorat honoris causa.
Zmarł 30 kwietnia 2011 roku w swym domu w Santos Lugares wskutek powikłań zapalenia oskrzeli.