Przedmiotowa fontanna jest jednak jedyną pozostałością tego typu konstrukcji, zleconych przez królową w Ogrodzie Luksemburskim. Realizację tej inwestycji królowa powierzyła florenckiemu inżynierowi Tommaso Franciniemu, specjaliście w dziedzinie hydrauliki, który już wyróżnił się projektem akweduktu Medyceuszy z Rungis do Paryża, a podobną „grotę” zaprojektował sześć lat później w ogrodach pałacu Wideville w Yvelines. "Włoskie" szczegóły architektoniczne, takie jak boniowania i inne formy kształtowania powierzchni wskazują, że jej projektantem mógł być Salomon de BrosseParis et sa proche banlieu. Guide Michelin. Michelin et Cie, Clermont-Ferrand 1965, s. 114. Fontannę zbudował mistrz murarski Jean Thiriot.
W całym zespole dominującą rolę odgrywa mur fasadowy o wysokości 14 metrów i szerokości 12 metrów, mający na celu oddzielenie obiektu od zabudowań rue d'Enfer, w pobliżu której fontanna się znajdowała. Posiada on trzy nisze, rozdzielone czterema toskańskimi kolumnami. Góruje nad nimi fronton ozdobiony kartuszem z herbami Burbonów i Medyceuszy i zwieńczony trzema masywnymi, kamiennymi zniczami w formie waz. Kartusz flankowany jest dwiema leżącymi, męskimi postaciami, wylewającymi wodę z wielkich dzbanów - alegoriami Rodanu i Sekwany, będącymi dziełami francuskiego rzeźbiarza Pierre'a Biarda (młodszego).