Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1992/1993. W trzecim konkursie 41. edycji Turnieju Czterech Skoczni 3 stycznia 1993 w Innsbrucku po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata. W pozostałych konkursach był szósty w Oberstdorfie, trzynasty w Garmisch-Partenkirchen oraz piąty w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej. 30 stycznia 1993 podczas konkursu na skoczni Kulm w Tauplitz odniósł swoje pierwsze zwycięstwo. Łącznie w tym sezonie pięciokrotnie stawał na podium, w tym dwa razy zwyciężył, dwa razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Ponadto zwyciężył w sezonie 1992/1993 Pucharze Świata w lotach oraz zdobył Puchar KOP. W 1993 na mistrzostwach świata w Falun zdobył trzy medale. W konkursach indywidualnych zdobył srebrny medal na skoczni dużej (przegrał z Espenem Bredesenem) oraz brązowy medal na normalnym obiekcie (wyprzedzili go Masahiko Harada oraz Andreas Goldberger). W konkursie drużynowym wywalczył wicemistrzostwo świata (skakał wraz z Martinem Švagerko, Františkiem Ježem i Jiřím Parmą).