Pałac w Zatoniu – zabytkowy pałac w Zatoniu, dawnej wsi – od 1 stycznia 2015 dzielnicy Zielonej Góry.
Historia Pałac został wybudowany w 1689 przez ówczesnego właściciela dóbr zatońskich Balthazara von Unruh w formie barokowego dworu.
W 1809 nabył go książę żagański Piotr Biron z przeznaczeniem na posag dla swojej najmłodszej córki Doroty de Talleyrand-Périgord, która w tymże roku wyszła za mąż. Księżna Dorota przeprowadziła się tu dopiero w latach czterdziestych XIX w. To na czas jej pobytu (1840–1844) przypada najlepszy okres w historii pałacu. W 1841 Zatonie odwiedził król Prus Fryderyk Wilhelm IV wraz z małżonkąAus der Chronik der Herzogin von Dino, M. Radziwill (Hrsg.), Berlin (o.J.), s. 99.. W latach 1842–1843 pałac został przebudowany w formie klasycystycznejA. Duncker, Die ländlischen Grundbesitzer in der Preussischen Monarchie, Bd. 3, Berlin 1860. Budynek podwyższono wtedy o jedno piętro i dobudowano nową część. Według najnowszych ustaleń autorem projektu przebudowy dworu był W. Gurlt, książęcy urzędnik ds. budowlanych z OtyniaK. Adamek-Pujszo, Działalność kulturotwórcza książąt żagańskich Bironów (1786-1862), cz. 2, Zielona Góra 2007, s. 34. W tym samym czasie zaczęto także przekształcać park wokół pałacu, prawdopodobnie według projektu Piotra LennéR. Weber, Schlesische Schlösser, Bd.