Pierwszy poważny kontakt polityczny miał charakter konfliktu; oba państwa rościły sobie pretensje do południowowłoskiego spadku po Bonie Sforza. W drugiej połowie XVI wieku dwory polski i hiszpański zaczęły utrzymywać własnych reprezentantów w obu krajachErnest Kowalczyk, Making diplomacy through culture: Mikołaj Sękowski, the Polish envoy to Naples and Madrid in the late sixteenth century, [w:] The Journal for Renaissance and Early Modern Diplomatic Studies 3 (2019), s. 53., a politycy zaczęli rozważać powiązane opcje polityczneZob. Skowron 2002, zwłaszcza rozdział Hiszpańsko-polskie relacje dyplomatyczne w latach 1598–1623.. Pierwsze poważne próby uzyskania synergii politycznej miały miejsce we wczesnej fazie wojny trzydziestoletniej. W połowie lat 20. XVII wieku Filip IV zamierzał wystąpić przeciw holenderskiej żegludze na północnoeuropejskch szlakach nawigacyjnychZbigniew Anusik, Olivares, Wazowie i Bałtyk [recenzja], [w:] Przegląd Nauk Historycznych 4/1 (2005), s. 164., podczas gdy Zygmunt III ciągle myślał o odzyskaniu tronu szwedzkiego. Służby dyplomatyczne obu monarchów usiłowały doprowadzić do powstania floty wojennej, finansowanej przez Hiszpanów, ale pod polską komendą, która przejęłaby kontrolę nad zachodnim Bałtykiem.