Przerzut towarów w ramach tego handlu wymiennego odbywał się przede wszystkim w petersburskim porcie. Putin podziękował jego dyrektorowi generalnemu Aleksandrowi Djukowi za „pomoc i wsparcie”. Właśnie tutaj zdobywał doświadczenie w zakresie dostaw ropy naftowej inny bliski znajomy Putina, Giennadij Timczenko, który w przyszłości dorobi się na handlu tym surowcem. Kiedy mianowicie Putin został prezydentem, cztery spośród pięciu największych rosyjskich przedsiębiorstw naftowych korzystały z usług firmy Timczenki z siedzibą w Szwajcarii, co pozwoliło mu zbić majątek. Jak wynika z informacji upublicznionych przez Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych, Putin jest akcjonariuszem Gunvoru, tylko że zapewne nie bezpośrednio, a za pośrednictwem swojego przyjaciela z dzieciństwa Piotra Kolbina, na którego są ponoć zapisane akcje głowy państwa. Rozdział: „Jak Ljosza Miller przyjmował koperty z pieniędzmi”. Jak twierdzi były uczestnik opisanych procedur Maksim Frejdzon, w celu uzyskania licencji należało udać się do biura odpowiedniego urzędnika, czyli Putina. Ten na wstępie wygłaszał „ceremonialną mowę o wadze partnerstwa gospodarczego”, po czym zapisywał na karteczce wielkość żądanej łapówki, na przykład narzut wysokości 10 do 20 tysięcy dolarów do właściwej kwoty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pałac dla Putina · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.