Posiada on następujące zastosowania: w domowych telefonach bezprzewodowych w bezprzewodowych, abonenckich centralach telefonicznych PABX w bezprzewodowym dostępie do lokalnych sieci komputerowych LAN w radiowych sieciach dostępowych WLL jako system dostępu do sieci publicznej PSTN i ISDN.
W standardzie DECT stosuje technikę dostępu MC/TDMA/TDD tzn. praca na wielu (10) częstotliwości nośnych MC (ang. multicarrier) z podziałem czasowym TDMA oraz duplexem czasowym TDD. W porównaniu z tradycyjną technologią FDMA (ang. frequency division multiplex access),wydzielającą pasma dla każdego kanału i potrzebującą dla niego oddzielnego nadajnika, DECT potrzebuje tylko jednego nadajnika dla wszystkich kanałów. Jego istotną zaletą w porównaniu z systemem GSM jest to, że nie wymaga on budowy drogich sieci dedykowanych i równoległych. Stąd znacznej obniżce ulegają nakłady inwestycyjne ponoszone przez operatorów, a w konsekwencji i koszty jednostkowe usług oferowanych abonentom. Duża pojemność systemu DECT jest uzyskiwana przez zastosowanie dynamicznego przydziału kanału oraz podział obszaru pokrycia na małe komórki.