Konidia zazwyczaj tworzą gęstą, nieco lepką masę, która często utrudnia obserwację konidioforów. Są szkliste, jednokomórkowe, z jedną gutulą, o wymiarach 2–7 × 0,5–1,8 μm, średnio 3–5 × 1–1,5 μm. Ich kształt jest dość jednolity, głównie mają postać pręcika z niewielkim zwężeniem w środkowej części, rzadziej są cylindryczne z zaokrąglonymi końcami.
Asteromella od gatunków z innych podobnych rodzajów odróżniają się drobnymi szczegółami budowy morfologicznej konidioforów i konidiów. Najbardziej podobne do Asteromella są drobnozarodnikowe Phoma i Paraphoma, które odróżniają się także bardziej eliptycznymi lub jajowatymi konidiami zawierającymi dwie lub więcej gutuli. Podstawowym sprawdzianem, która umożliwia rozróżnienie gatunków Asteromella i Phoma jest kiełkowanie ich zarodników na podłożach hodowlanych.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Incertae sedis, Incertae sedis, Incertae sedis, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Rodzaj Asteromella utworzyli Giovanni Passerini i Felix von Thümen w 1880 r.