Spłonięciu ulegają między innymi wszystkie domy na rynku. 1707 – podczas III wojny północnej przez miasto przejeżdża król szwedzki Karol XII Wittelsbach. 1713 – Jezuici otwierają szkołę łacińską – pierwsze katolickie gimnazjum (przetrwało do 1765). 1715 – w mieście panuje zaraza – pierwsza z trzech wielkich epidemii (pozostałe w latach 1723 i 1728), w wyniku których giną setki ludzi. 1734 – w Tarnowskich Górach przebywa elektor saski, król elekt polski August III Sas. 1735–1736 – Przez 73 dni bez przerwy pada deszcz, który niszczy zbiory. W wyniku tego z głodu ginie prawie połowa mieszkańców (około 500 osób). 1742 – pożar niszczy 63 domy. 1746 – w pożarze płoną 103 domy i 17 stodół. 1750 – król pruski Fryderyk II Wielki potwierdza dawne przywileje Tarnowskich Gór. 1754 – ewangelicy otrzymują na potrzeby swej szkoły budynek (ob. siedziba Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej), w którym uczą do 1854. 1780 – powstało Bractwo Strzeleckie. 1786 – miasto przeżywa trzęsienie ziemi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Tarnowskich Gór · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.