thumb|Kościół Zbawiciela w Tarnowskich Górach thumb|Kamienica w Tarnowskich Górach 800–500 p.n.e. – W dolinie rzeki Stoły osiedlają się ludzie. Wśród zabytków archeologicznych natrafiono na broń, narzędzia i ozdoby z brązu i żelaza. II w. n.e. – Prowadzono prace górnicze III-IV w. n.e. – W centrum miasta potwierdzono obecność człowieka i wykorzystanie rud metali.
1201 – pierwsza wzmianka na temat Rept – bulla Innocentego III. 1519 – we wsiach Tarnowice (właściciel – szlachcic Piotr Wrochem), Sowice i Lasowice osiedlają się frankońscy górnicy z Bytomia, poszukujący tam srebra. 1526 (30 kwietnia) – książę opolski Jan II Dobry i margrabia brandenburski, książę karniowski Jerzy Pobożny Hohenzollern-Ansbach przyznają mieszkańcom swych ziem wolność górniczą. Z uprawnień tych korzystają również mieszkańcy osady górniczej, zwanej Gorami Tarnowskimi. 1528 – ogłoszony zostaje „Ordunek Gorny”, będący nowelizacją „wolności górniczej”. Z końcem roku do osady przybywają urzędnicy z Frankonii, którzy zakładają księgi górnicze, dokonując w nich pierwszych wpisów (13 grudnia). 1529 (3 grudnia) – tarnogórski Urząd Górniczy otrzymuje własną pieczęć i herb. Urząd sprawuje władzę górniczą, cywilną i sądowniczą.