W połowie XVI wieku Tarnowskie Góry, choć wciąż nie posiadające praw miejskich, były największym ośrodkiem górnictwa kruszcowego na Górnym Śląsku. Osada górnicza Tarnowskie Góry podlegała fiskalnie pobliskiemu miastu Bytom, stopniowo wyzwalając się z konieczności dzielenia się z nim wieloma podatkami górniczymi i tym samym torując sobie drogę w kierunku przekształcenia w formalne miasto. Prawa miejskie i własny herb Tarnowskie Góry (dzisiejszy wizerunek) otrzymały dopiero 25 lipca 1562 roku na mocy dokumentu wystawionego w Onolzbach przez Jerzego Fryderyka Hohenzollerna. Poszerzył on aktem z 20 października 1599 roku przywileje miasta, przyznając m.in. prawo zakładania cechów rzemieślniczych, patronatu nad kościołem, używania czerwonego wosku w kancelarii oraz nakazując miastu budowę ratusza, co oznaczało nakaz ostatecznego oddzielenia władz miejskich od górniczych. Odtąd Tarnowskie Góry stały się równoprawne innym miastom, mogły też używać nazwy Freie Bergstadt Tarnowitz, czyli Swobodne Miasto Gór Tarnowskich.