Uważał, że armia izraelska nie doceniała potencjału i możliwości sił morskich.

Podczas kadencji Bocera przeprowadzono z sukcesem trzy ważne operacje wojskowe, przy współudziale Izraelskiego Korpusu Morskiego:

operacja „Bulmus 5” – atak na egipską placówkę wojskową na przylądku Ras Adabija, operacja „Bulmus 6” – atak na umocnioną egipską wyspę, która strzegła wejścia do Kanału Sueskiego, operacja „Rawiw” – desant na zachodnim wybrzeżu Morza Czerwonego w celu zniszczenia egipskich posterunków, systemów plot. i radarów wzdłuż wybrzeża.

Zaangażował się w rozbudowę floty kutrów rakietowych, okrętów podwodnych i okrętów patrolowych, a także we wprowadzenie marynarki w erę walki elektronicznej i rakietowej na morzach. Uważa się, że wysiłki Bocera wpłynęły na zwiększenie prestiżu Izraelskiego Korpusu Morskiego oraz dały podwaliny pod przyszłe sukcesy marynarki w trakcie wojny Jom Kipur.

Odszedł ze służby w 1972 roku. W cywilu był prezesem ropociągu Ejlat-Aszkelon, następnie ukończył prawo i pracował jako prawnik. Był także zaangażowany w działania organizacji weteranów Paljam.

Zmarł 3 czerwca 2012 w Tel Awiwie.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Palmachu Kategoria:Izraelscy generałowie Kategoria:Dowódcy Izraelskiego Korpusu Morskiego Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2012