Piotr Franciszek Alojzy Łoski herbu Brodzic (ur. ok. 1661, zm. 4 grudnia 1728) – podkomorzy warszawski (1717-1721), chorąży warszawski (1709-1717), pisarz grodzki warszawski (1687-1711), podczaszy zakroczymski od 1691, pisarz ziemski zakroczymski, podstarości warszawski (1697), regent kancelarii mniejszej koronnej, sekretarz królewski, poeta, poseł i mówca sejmowy.
Życiorys Urodził się około 1661 w dobrach Łoś w ziemi warszawskiej. Był synem Andrzeja Daniela Łoskiego herbu Brodzic oraz Katarzyny Wężykównej, córki Sebastiana Wężyka Rudzkiego i Katarzyny z Pstrokońskich. Kształcił się w kolegium pijarów w Warszawie. W 1682 król Jana III uczynił go swoim sekretarzem. W 1683 brał udział w bitwie pod Wiedniem. W 1692 ożenił się z Teresą Czaczkowską, córką Piotra Czaczkowskiego pisarza skarbu koronnego i Cecylii Witoffównej. Mieli pięcioro dzieci, dwóch synów i trzy córki, z których najmłodsza córka Cecylia zmarła w młodym wieku. W 1696 izba poselska wysłała go do prymasa Michała Radziejowskiego z protestem przeciwko niektórym uchwałom sejmu konwokacyjnego. Na sejmie pacyfikacyjnym w 1699 wszedł w skład komisji elbląskiej mającej zbadać zajęcie miasta przez elektora brandenburskiego Fryderyka I. Należał wówczas do żarliwych zwolenników Augusta II.