1 września 1942 Gestapo aresztowało jako zakładniczkę za matkę jej córkę Wandę. Zmusiło to Nekraszową do ukrywania się w Milejowie. W latach 60. XX wieku założyła na warszawskiej Ochocie żeńską drużynę harcerską im. Heleny Modrzejewskiej. Na emeryturze wraz z innymi byłymi harcerzami opracowywała historię polskiego harcerstwa na Wołyniu, pt. Związek Harcerstwa Polskiego na Wołyniu: chorągiew harcerek i harcerzy, 1918-1939, której pierwsza część została opublikowana w Londynie w 1997.
Pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 31D-2-16). mały|Grób Władysława i Natalii Nekraszów
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (1933) Odznaka Tysiąclecia Państwa Polskiego (1966) Honorowa Odznaka „Za Zasługi dla ZHP” (1967) Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą i Mieczami (1995), pośmiertnie
Przypisy
Bibliografia Krystyna Rubaszkiewicz W hołdzie Natalii Nekraszowej, Zeszyty Milejowskie 1992 Joanna Barańska Natalia Nekraszowa, 2010
Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w