W 1921 pełnił służbę w 3 Dywizjonie Artylerii Ciężkiej. W tym samym roku został wcielony do 2 pułku artylerii ciężkiej w Chełmie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 407. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do kadry oficerów artylerii i przydzielony do Komendy Obozu Ćwiczeń Powursk. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 16. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 6 pułku artylerii lekkiej w Krakowie na stanowisko dowódcy I dywizjonu. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 21. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 22 pułku artylerii lekkiej w Przemyślu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku rejonowego inspektora koni Krzemieniec.
Był żonaty, miał córkę Marię (ur. 20 lipca 1921) i syna Zbigniewa Klemensa Marię (ur. 22 października 1927).