Augusto Napoleone Berlese (ur. 21 października 1864 w Padwie, zm. 26 stycznia 1903 w Mediolanie) – włoski nauczyciel, botanik i mykolog.
Życiorys W 1885 roku ukończył nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Padwie, potem do 1889 roku został asystentem Piera Andrei Saccardo. Później uczył nauk przyrodniczych w liceach w Ascoli Piceno i Bolonii, w szkole winiarskiej w Avellino, oraz botaniki na Uniwersytecie w Camerino i Uniwersytecie w Sassari. W 1901 r. objął pierwszą katedrę patologii roślin założoną we Włoszech w Królewskim Wyższym Instytucie Technicznym w Mediolanie. Pracował na niej aż do przedwczesnej śmierci spowodowanej zapaleniem płuc. Zmarł w wieku 39 lat.
Praca naukowa Od końca lat osiemdziesiątych do początku dziewięćdziesiątych XIX wieku Berlese był inicjatorem nowatorskich na poziomie krajowym badań naukowo-akademickich w zakresie fitopatologii. W 1892 roku założył razem ze swoim bratem Antonio Berlese Rivista di patologia vegetale, pierwsze włoskie czasopismo w tej dziedzinie. Wraz z bratem opublikował praktyczne zasady zapobiegania groźnej chorobie winorośli – mączniakowi rzekomemu winorośli. W 1894 r. opublikował pracę o pasożytach roślin uprawnych lub użytkowych, która była jednym z pierwszych włoskich traktatów w zakresie fitopatologii.