27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 8. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W październiku tego roku został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu Brygady Kawalerii „Poznań”. W marcu 1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. W tym samym roku został przeniesiony do 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Bydgoszczy na stanowisko I zastępcy dowódcy pułku, lecz już 10 sierpnia został przydzielony do Oddziału III Sztabu Armii „Łódź”.
Jako oficer sztabu armii wziął udział w kampanii wrześniowej. 6 września 1939 około godz. 15.00 został wysłany do dowódcy Grupy Operacyjnej „Piotrków” gen. bryg. Wiktora Thommée z rozkazem operacyjnym nr 6 dowódcy armii. Poległ tego dnia pod Brzezinami w walce z dywersantami, jeszcze przed doręczeniem rozkazu. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Brzezinach w kwaterze wojennej (sektor 15, rząd 1, miejsce 100).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – pośmiertnie 29 września 1939 przez dowódcę Armii „Łódź” i „Warszawa” gen. dyw.