thumb|200px|Portret Adama Mickiewicza (c.1855-60) mały Franciszek Tomasz Tepa (także Teppa) (ur. 17 września 1829 we Lwowie, zm. 23 grudnia 1889 tamże) – polski malarz i etnograf.
Życiorys Był synem lwowskiego cukiernika Tomasza i Katarzyny ze Szpoynarowskich. W latach 1842–46 studiował malarstwo w lwowskiej Akademii Stanowej u Jana Maszkowskiego, a także w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, Akademii Sztuk Pięknych w Monachium i Akademii w Paryżu.
Uczestnik Wiosny Ludów podczas pobytu w Wiedniu. W tym mieście podczas nauki na Akademii zasłynął ze swych miniatur na kościach słoniowych, które były zamawiane przez sam dwór bawarski.
W 1852 wraz z hrabią Adamem Potockim, jego żoną, oraz z publicystą krakowskim Maurycym Mannem odbył podróż do Grecji, Egiptu i Palestyny, czego wynikiem były jedne z pierwszych dzieł o tematyce orientalnej w polskim malarstwie. Z wyprawy tej Tepa przywiózł także tzw. "rączkę egipskiej księżniczki ozdobioną pierścieniem", której w posiadanie miał wejść podczas eksploracji jednego z egipskich grobowców. Eksponat ten po jego śmierci był wystawiony w ekspozycji stałej w lwowskim Ossolinem. Dzisiejszy jego los pozostaje nieznany. W 1855 roku wyjechał do Paryża, gdzie namalował portrety Mickiewicza, Lenartowicza, Goszczyńskiego i Krasińskiego.M. Treter Franciszek Tepa.