W czasie przewrotu majowego Dagnan opowiedział się po stronie Piłsudskiego i zaangażował się w budowę piłsudczykowskiej frakcji w NPR, która w październiku 1926 r. przekształciła się w Narodową Partię Robotniczą - Lewicę. Po przewrocie majowym został zastępcą dyrektora Okręgowego Urzędu Ubezpieczeń w Warszawie, w czerwcu 1928 r. został dodatkowo komisarzem w Kasie Chorych w Kaliszu, w marcu 1934 r. członkiem Zarządu Głównego Funduszu Bezrobocia. Na początku 1932 r. Dagnan opracował „Program Narodowej Partii Socjalistycznej”, który jednak został odrzucony przez kongres NPR-lewicy. W tej sytuacji frakcja radykalna utworzyła w czerwcu 1933 r. Partię Narodowych Socjalistów, której ideologiem został Dagnan (używający pseudonimu Kazimierz Dębiec). W latach 1937–1938 w PNS doszło do konfliktów wewnętrznych, w wyniku których Dagnan odsunął się od działalności partyjnej. W 1938 r. został przeniesiony ze stanowiska naczelnika wydziału w Ministerstwie Opieki Społecznej na etat dyrektora Wyższego Urzędu Ubezpieczeń w Poznaniu.
Po wybuchu II wojny światowej Dagnan wrócił do rodzinnego Nowego Sącza, gdzie działał społecznie jako współpracownik powiatowej delegatury Rady Głównej Opiekuńczej.