Sidney Rae „Sid” Hinds (ur. 14 maja 1900 w Newton, zm. 17 lutego 1991 w San Antonio) – amerykański strzelec, mistrz olimpijski, medalista mistrzostw świata.
Hinds uczestniczył w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 w jednej konkurencji. Został mistrzem olimpijskim w drużynowym strzelaniu z karabinu dowolnego drużynowo, uzyskując najsłabszy rezultat w amerykańskim zespole (skład drużyny: Joseph Crockett, Raymond Coulter, Morris Fisher, Sidney Hinds, Walter Stokes). Jest także brązowym medalistą mistrzostw świata z 1928 roku w karabinie dowolnym w trzech postawach z 300 m drużynowo (skład zespołu: William Bruce, Marcus Dinwiddie, Sidney Hinds, Russell Seitzinger, Paul Woods). W czasie turnieju w 1924 roku został przez przypadek postrzelony w stopę przez belgijskiego strzelca.
Służył w armii amerykańskiej do 1947 roku, kończąc swoją karierę jako generał brygady. Hinds walczył podczas II wojny światowej, w czasie której uczestniczył w ośmiu inwazjach i trzech kampaniach. Odznaczony m.in. Medalem Sił Lądowych za Wybitną Służbę, Srebrną Gwiazdą (4 razy), Brązową Gwiazdą (3 razy) i Purpurowym Sercem. Za osiągnięcia w strzelectwie został wyróżniony odznaką wybitnego strzelca międzynarodowego (U.S.