Podstawowa biaława, wysychając przebarwia się od kremowej do żółtawej. Miąższ Jędrny, żółtawy, szybko zmieniający się w intensywnie niebieski, a także bardziej zielonkawo-niebieski na trzonie po odsłonięciu. Reakcja samoutleniania zanika w ciągu kilku minut, pozostawiając cytrynowo-chromową powierzchnię. Zapach nie jest charakterystyczny, smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki eliptyczno-wrzecionowate, gładkie, o rozmiarach (10) 13,5–15 (16) × (3,8) 4–5 (5,5) μm. Żółte do złotożółtych w 5% KOH. Zawierające 1–3 kropel oleju. Podstawki (25) 30–37 × 8–10 μm, maczugowate, 4-zarodnikowe, szkliste, bezbarwne lub miodowo-żółte, czasami jasnożółte. Sterygmy o długości do 4 μm. Skórka składa się z nieregularnie przeplatanych strzępek o szerokości do 5 μm. Gatunki podobne Owocniki przypominają egzemplarze żółtego fenotypu Neoboletus luridiformis (Rostk.) Gelardi, Simonini & Vizzini opisywanego w randze form lub odmian Boletus erythropus Pers.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krasnoborowik żółtoczerwony · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.