Polska politolożka – Marta Majorek w swojej książce Anarchizm 2.0. Ideologia i praktyka w dobie nowych mediów, sformułowana opinię, że „według większości autorów analizujących postanarchistyczną myśl, poststrukturalizm można rozumieć jako swoistą radykalizację klasycznego anarchizmu. Oznaczać to może, że da się postawić dwie równoległe tezy, a mianowicie, że poststrukturalistyczne elementy są możliwe do zidentyfikowania w tradycyjnych ujęciach anarchizmu, po drugie zaś sam poststrukturalizm może działać jako środek pozwalający na zniwelowanie wad klasycznego anarchizmu, nie stojąc w opozycji do jego ducha i zasadniczych celów”. W dalszej części swojej publikacji autorka stwierdza, że wspólnym mianownikiem omawianej filozofii jest „jak twierdzą postanarchistyczni autorzy, wspólnie podzielany sprzeciw wobec marksizmu, jednoczący różnorodne wskazane ujęcia”. Jak stwierdził Lewis Call, marksizm „nie będzie w stanie stawić czoła wymogom, jakie stawia przed nami epoka ponowoczesności”.
Poza wyżej wymienionymi, do przedstawicieli nurtu postanarchizmu można zaliczyć m.in. Ashanti Alstona, Jesse Cohna, Sama Mbaha czy Shawna Wilbura.
Zobacz też Nurty anarchizmu Anarchizm egzystencjalny
Przypisy
Linki zewnętrzne Teksty dotyczące postanarchizmu na stronie Anarcho-Biblioteka