Walki ze zmiennym szczęściem toczyły się aż do 4 września 1437 r., kiedy to Polacy w obecności Kazimierza zawarli we Lwowie ostateczną ugodę ze Świdrygiełłą.
Trzy lata później Kazimierz II wsparł również wyprawę Kazimierza Jagiellończyka do Wilna w wyniku której został on wielkim księciem.
W polityce wewnętrznej w księstwie bełskim Kazimierz II stał na straży stopniowej asymilacji posiadanej części Rusi Halickiej z rządzonym przez braci Mazowszem, a co za tym idzie z Polską. Wiązało się to m.in. we wprowadzeniem polskiego systemu w sądownictwie i administracji.
Kazimierz II w czerwcu 1442 r. poślubił Małgorzatę córkę pochodzącego z Wielkopolski starosty Rusi Wincentego zwanego Świdwą z Szamotuł. Niestety z małżeństwa cieszył się niezbyt długo, gdyż niespodziewanie 15 września 1442 r. zmarł we wsi Miączyn koło Krasnegostawu na skutek panującej w okolicy zarazy. Nie zdążył się doczekać potomstwa, pochowany zaś został w nekropolii mazowieckich Piastów w katedrze płockiej. Posiadane przez Kazimierza księstwo przejął w całości jego młodszy brat Władysław I.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Książęta bełscy Kategoria:Lennicy Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Piastowie mazowieccy Kategoria:Pochowani w bazylice katedralnej Wniebowzięcia NMP w Płocku Kategoria:Sygnatariusze pokoju brzeskiego 1435 Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1442 Kategoria:Książęta mazowieccy