25 maja 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majoraDz. Rozk. Wojsk. Nr 61 z 3 czerwca 1919, poz. 1947. i odkomenderowany do Sekcji Remontowej Ministerstwa Spraw WojskowychDz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919, poz. 2115.. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był wówczas prezesem Komisji Remontowej Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. 1 czerwca 1921 nadal kierował pracami Komisji Remontowej w Krakowie, a jego oddziałem macierzystym był 8 Pułk Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 9. lokatą w korpusie oficerów jazdy. W latach 1923–1924 był przydzielony do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. 1 grudnia 1924 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Później został przeniesiony na stanowisko przewodniczącego Komisji Remontowej Nr 4 w Poznaniu. Z dniem 31 maja 1927 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.