A – stacja w Zatoce Nadziei, B – stacja Marambio, C – stacja General Bernardo O’Higgins Wyspa została odkryta 7 stycznia 1843 roku przez brytyjskiego badacza Antarktydy Jamesa Clarka Rossa (1800–1862) podczas jego ekspedycji w latach 1839–1843. Ross uważał, że nowy ląd połączony jest ze Snow Hill Island poprzez masy lodu. Zoczony przez siebie fragment lądu Ross nazwał Cape Lockyer na cześć kapitana Nicholasa Lockyera (1782–1847) – przyjaciela Francisa Croziera (1796–1848), kapitana statku wyprawy Rossa, „Terror”.
W 1902 roku Szwedzka Wyprawa Antarktyczna po kierownictwem szwedzkiego geologa Otto Nordenskjölda (1869–1928) zbadała teren i odkryła, że nie ma połączenia z sąsiednią Snow Hill Island i jest wyspą. Nazwa została zmieniona na Lockyer Island. Nordenskjöld stwierdził, że wyspa zbudowana jest z materiałów pochodzenia wulkanicznego z dużymi fragmentami lawy bazaltowej i grudkami oliwinów.
W 1952 roku wyspa została zbadana przez Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bezludne wyspy Antarktyki Kategoria:Półwysep Antarktyczny Kategoria:Wyspy Morza Weddella