Jak się okazało, władca Hunzy tham Safdar Ali wraz z 400 towarzyszami i kosztownościami, jakie tylko zdołali unieść, uciekli w stronę przełęczy Kilik i chińskiej granicy, pozostawiając swoich poddanych własnemu losowi. Ruszono co prawda za nim w pościg, ale zaprzestano go na chińskiej granicy. Rebelię w Dolinie Hunzy uznano za skutecznie stłumioną. mały|330x330px|Baltit Fort na wzniesieniu ponad ufortyfikowaną wioską (khan) Baltit na rycinie z dzieła E.F. Knighta Where Three Empires Meet (1897)
Następstwa Thama Nagiru, Zafara Chan, który od początku był niechętny zbrojnej konfrontacji, przywrócono do godności władcy jego księstwa, ale był on tak schorowany, że w jego imieniu (i za zgodą urzędników Gilgit Agency) rządził właściwe jego syn Sikandar Chan. W Hunzie władzę objął Nazim Chan, przyrodni brat zbiegłego thama, a podstawą do oficjalnego odebrania władzy Safdarowi Ali była znaleziona w jego siedzibie (Baltit Fort) korespondencja z chińskimi i rosyjskimi władzami. Oba księstwa poddano maharadży Kaszmiru, a tym samym znalazły się pod rządami pośrednimi Imperium Brytyjskiego, zachowując jednakowoż pełnię swobody w stanowieniu o swoich sprawach wewnętrznych.