thumb|right|180px|Pentoda AF7 Pentoda – próżniowa lampa elektronowa zawierająca pięć elektrod: anodę, żarzoną katodę i trzy siatkiJ. Chabłowski, W. Skulimowski: „Elektronika w pytaniach i odpowiedziach”, WN-T, Warszawa 1982, s. 110..
Pentody były bardzo wszechstronnymi i popularnymi lampami elektronowymi znajdującymi zastosowanie w szerokiej gamie układów elektronicznych.
Budowa i zasada działania thumb|right|350px|Części składowe pentody EL84 od lewej: na górze: dwa radiatory siatki sterującej, górny mostek mikowy, pochłaniacz gazów – getter; na dole (w lampie umieszczone koncentrycznie): włókno żarzenia, pośrednio żarzona katoda tlenkowa, siatka sterująca, siatka ekranująca, siatka hamująca, anoda; brakuje bańki i (cokołu). Symbol graficzny pentody z katoda żarzoną bezpośrednio z katoda żarzoną pośrednio90px90px A – anoda, K – katoda, S1 – siatka sterująca, S2 – siatka ekranująca, S3 – siatka hamująca, Ż – włókno żarzena. Pentoda powstała jako rozwinięcie tetrody, przez dołożenie dodatkowej, trzeciej siatki pomiędzy siatkę drugą (ekranującą) a anodę. Modyfikacja ta usuwa istotną wadę tetrody, jaką jest zachodzenie w niej zjawiska dynatronowego będącego rezultatem emisji wtórnej. Uderzające w anodę elektrony wybijają z niej elektrony wtórne.