W tym czasie Ordynacja pod rządami Konstantego Zamoyskiego wprowadziła w swoich dobrach reformę czynszową mająca za zadanie odejście od pańszczyzny. Aby tego dokonać zostało powołane specjalne biuro – Kancelaria Centralna Dóbr i Interesów Ordynacji, pod kierownictwem Antoniego Cyprysińskiego. Był on postrzegany jako jeden z najzdolniejszych administratorów i prawników w kraju. Do administrowania dobrami Ordynacji angażował swoich kolegów z czasów uniwersyteckich, którzy po Powstaniu listopadowym nie mogli otrzymać posad państwowych jak np. lekarze.
Cyprysiński kierował zarządzaniem Ordynacją do 30 czerwca 1854, kiedy to odszedł ze stanowiska na własną prośbę. Dorobił się znacznego majątku i nabył dobra Koziczyn.
Należał do Towarzystwa Rolniczego oraz był w redakcji „Biblioteki Warszawskiej”.
Żonaty z Anną Mühlhausen i po jej śmierci z Leokadią z domu Romocką miał siedmioro dzieci: Antoni Franciszek, Julia, Antoni, August, Marianna Elżbieta, Maria Elżbieta, Franciszek. Zmarł 15 stycznia 1860 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.
Przypisy
Bibliografia