Później barwa środka karapaksu i pasów na opistosomie ciemnieje. U najstarszych stadiów młodocianych pas podłużny i pasy poprzeczne na opistosomie są czarne. W przeciwieństwie do pozostałych przedstawicieli rodzaju nie pojawiają się w żadnym stadium pomarańczowe znaki na nadstopiach i stopach. Dorosłe samce mają owłosienie całego ciała z różowawym połyskiem, a opistosomę czerwoną z czarnymi znaczeniami. Dorosłe samice zachowują wzór barwny osobników młodocianych.
Prosoma ma nieco dłuższy niż szeroki karapaks pokryty krótkimi szczecinkami i wmieszanymi w nie, rozproszonymi szczecinkami dłuższymi. Część głowowa nie jest wyniesiona. Ośmioro oczu ustawionych jest w dwóch rzędach na szerszym niż dłuższym i nieco wyniesionym wzgórku ocznym. Oczy przednio-boczne leżą bardziej z przodu niż przednio-środkowe, a oczy tylno-boczne bardziej z tyłu niż tylno-środkowe. Nadustek nie występuje. Szczękoczułki pozbawione są szeregu sztywnych szczecin (rastellum), w części odsiebnej mają po 9 par zębów u samca i 12 u samicy, a na krawędzi przedniej szereg drobnych ząbków. Dłuższe niż szerokie sternum swym ostro kanciastym wierzchołkiem tylnym nie rozdziela ostatniej pary bioder. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, IV, II, III u samca, zaś IV, I, II, III u samicy.