w Ste-Apollinewg strony fribourgtourisme , a następnie pod równie oryginalnym, wysokim mostem zwanym Pont de la Glâne, po czym tuż za nim w Villars-sur-Glâne, na wysokości 599 m n.p.m., uchodzi do Sarine.
Wody Glâne od dawna uchodziły za bogate w ryby, a prawo połowu w niej było reglamentowane. M. in. w średniowieczu prawo połowu ryb w tej rzece na terenie Matran należało do klasztoru cystersów w Hauterive. Rzeka poruszała również liczne koła wodne, napędzające młyny i tartaki, m.in. w Prez, Romont, Villaz-Saint-Pierre, Macconnens i Chavannes-sous-Orsonnens, co do dziś znajduje potwierdzenie w lokalnym nazewnictwie.
Tok źródłowy i dolny bieg rzeki zachowały swój naturalny wygląd. Głęboka i kręta dolina biegu dolnego obrośnięta jest w dużej części lasami. W rejonie Autigny zachowało się kilka starorzeczy oraz strefa mokradeł (fr. Marais des Glières). Odcinek środkowy Glâne, między Siviriez i Granges-la-Battiaz, jest skanalizowany i wyprostowany.
Zobacz też Glane
Przypisy
Bibliografia Dewarrat, Jean-Pierre: Glâne, [w:] "Dictionnaire historique de la Suisse" (DHS), vers. 12.07.2007. , dostęp 04.01.2021; Rossens. Feuille 1205. Carte nationale de la Suisse, Service topographique fédéral Wabern – Berne, 1955.
Kategoria:Dorzecze Aare Kategoria:Rzeki w Szwajcarii