W 1964 zajął z reprezentacją Polski czwarte miejsce na mistrzostwach świata, w 1966 zdobył z nią drużynowe mistrzostwa świata. W zawodach o indywidualne mistrzostwo świata pięciokrotnie wystąpił w finale kontynentalnym. W 1963 10. miejsce, w 1964 - 10. miejsce, w 1965 - 8. miejsce, następnie był 11. miejsce w finale europejskim, co dało mu status rezerwowego w finale światowym. W 1966 zajął 10. miejsce w finale kontynentalnym, w 1967 10. miejsce w ćwierćfinale kontynentalnym. Cztery razy startował w finale indywidualnych mistrzostw Polski, zajmując 2. miejsce w 1966, 13. miejsce w 1961, 8. miejsce w 1964 i 7. miejsce w 1965.
19 kwietnia 1970 doznał obrażeń w wyniku wypadku podczas zawodów ligowych na torze żużlowym w Rzeszowie i jeszcze tego samego dnia zmarł w tamtejszym szpitalu.
Życie prywatne i zawodowe Jego rodzicami byli Helena Rose, z d. Zaklikowskiej (1912-1990) i Stefan Rose (1905-1966), który zginął w wypadku komunikacyjnym. Miał dwie młodsze siostry - Halinę i Krystynę. Z wykształcenia był technikiem-ślusarzem, po ukończeniu szkoły średniej pracował jako cywilny pracownik w wojsku i jako instruktor nauki jazdy w toruńskiej Lidze Przyjaciół Żołnierza. W latach 60. został taksówkarzem. Był dwukrotnie żonaty (w 1960 i w 1969).